Dag heleboel zullen we maar zeggen

Lang, lang geleden was ik begonnen met de Weight Watchers en dit blog, dat was in augustus 2009. Toen had ik het heilige voornemen elke week te gaan bloggen over mijn afvalpogingen en de vorderingen daarbij. Vandaag heb ik het allemaal weer terug gelezen, daar had ik geen uren voor nodig, want het was niet zo veel, 24 postjes in 5 jaar.

Vorderingen

Op en neer zoals het bij afvallen hoort. In het oude blog las ik cijfertjes die als muziek in mijn oren klinken, 88, 87, kan me vaag nog iets van 86 herinneren. De harde waarheid: 95,8 kg, twee weken geleden gewogen bij Health City waar ik weer ijverig sport. En dan ga ik het niet eens hebben over die eerste keer dat ik weer op de weegschaal stond na tijden en er drie cijfers voor de komma stonden.

Sport

Ja, dat is me wat. Na Nanda (personal trainer in 2009) heb ik Pedro, hele aardige jongen, behalve personal trainer ook fysiotherapeut, wat heel handig is met knieën waar ik op ben gevallen, een rug waar ik doorheen ben gegaan en de nodige spierpijn na nieuwe sporten, zoals een les Body Combat. Elke vrijdag beul ik me af in drie kwartier, vind het nog lekker ook en ga nog een extra keer in de week rare dingen doen zoals intervaltraining op de loopband (halve minuut joggen, minuut rennen en dat zes minuten lang). Daarna doe ik ook nog wel andere dingen. Twintig minuten lopen, fietsen, zwemmen. Maar zwemmen doe ik puur voor de ontspanning, daar ben ik zo aan gewend dat het echt geen effect meer heeft.

Eten

Ieder pondje gaat door het mondje zei Saskia (oud-collega) altijd en daar had ze helemaal gelijk in. Dus: letten op wat ik eet. Bammetjes meenemen naar het werk en die daar versieren met ei, paprika, komkommer, sla. Gezonde hapjes tussendoor en alleen in het weekend me te buiten gaan aan loze calorieën. En dan natuurlijk niet helemaal losgaan.

Voornemens

Een prima idee om die pas in februari te krijgen en dan meteen weer af te schaffen. Ik geloof er niet zo in. Het knopje moet gewoon een keer om en dan zet ik wel door. Bij mij was dat knopje na de Kerstvakantie. Twee weken vrij van mijn werk (alweer negen maanden bij Fugro, joho) en ik was twee kg aangekomen. Toen was ik het zat en ben ik echt gaan letten op wat ik at.

Meer bloggen

Moet ik maar gaan verwijzen naar mijn andere blog waar ik ook niet zoveel aanwezig ben? Ik doe mijn best.

Tot slot
Een foto van het dagboek (ahum) dat ik al bijhoud sinds ik aan het weightwatchen en sporten ben. Van de laatste twee jaar, maar neem maar van me aan dat er bladzij na bladzij aan weegschaalbonnetjes in zit en aantekeningen van wat ik allemaal gedaan heb.

Terugblik en vooruitzicht

Ik had me voorgenomen een jaaroverzicht te schrijven, maar zoals wel meer gebeurt, het verhaal stond in de steigers en is daar een paar dagen weken in blijven staan. Dan maar een vooruitblik.

Bloggen

Mijn voornemen voor 2014: meer bloggen. Dat was aan het begin van het jaar toen ik nog werkeloos was en al mijn inspiratie in het schrijven van sollicitatiebrieven en cv’s gooide. Inspiratie? What’s that? Dat gebeurde dus niet.jaaroverzicht
Ook het feit dat ik op 1 mei weer fulltime als informatiespecialist kon beginnen, hielp niet. Ik werkte fulltime, kwam thuis en zakte op de bank en werkte en kwam thuis en zakte op de bank… Moet ik nog doorgaan? Nooit geweten dat het zoveel energie kost om weer te werken, ik had anderhalf jaar thuis gezeten, uitgezonderd dan de maanden dat ik een vrijwillige klus had. Eindresultaat van een jaar bloggen: acht postjes (8) waarvan vijf voor #50books, dit jaar door drspee verzorgd. Voornemen voor 2015: ietsje meer bloggen.

Lezen

Ik was aan het eind van 2013 bij Goodreads gestart waar ze iets heel leuks hebben. Een Goodreads challenge die ik voor 2014 op 50 boeken had gezet, maar dat bleek wat optimistisch. De eindstand was 16 boeken waarvan minstens 5 in mijn vakantie gelezen. Voor de rest: geen puf. Voor 2015 ga ik die challenge op 20 zetten, ietsje realistischer.

Haghespel

Haghespel is het amateurtoneelblad waar ik al jaren hoofdredacteur van ben. Begin 2014 was het blad overgegaan op een pdf-uitgave die per mail rondgestuurd werd. Het was ineens een stuk rustiger, niet meer op zondagmiddag een mailtje van de man die de lay-out verzorgde: Ali, ik heb twee bladzijdes leeg. Tien pagina’s, zestien pagina’s, het kon allemaal, wat een rust.
Na veertien jaar recensies schrijven wordt het wel moeilijk om uit te drukken waarom een voorstelling goed is of slecht. Daar wil ik dus eigenlijk mee stoppen. Maar aangezien er maar twee andere redacteuren zijn die recensies schrijven, moeten er mensen bij komen. Zeker aangezien mijn beide collega-redacteuren luitjes zijn die af en toe te streng overkomen.
En de rest van 2015? Ietsje meer tijd voor mezelf? Het probleem is alleen dat er nog steeds maar 24 uur in een dag gaan en er zoveel leuke dingen zijn, boeken, bios, toneel, schrijven, sporten. Keuzes, keuzes.
Tot slot een wijze uitspraak van mezelf: het jaar wordt wat je er zelf van maakt.

Blogspiratie

De maandagse #blogpraat van 17 maart ging over onder andere inspiratie: heel veel lijstjes kwamen langs, heel veel tips staan nu bij mijn favoriete tweets en verder… Ja, verder…

Dat kost nog even moeite.

Rond de jaarwisseling 13-14 heb ik een wandeling op het strand in Kijkduin gemaakt, het was winderig, koud en lekker en ik kwam thuis met een titel voor een blog: Uitwaaien en opnieuw beginnen. De titel staat in een document, er staan wat puntjes bij en verder niets…

Ik heb al tijden moeite met bloggen, writer’s block om het maar zo te noemen. Ik heb wel ideeën, noteer ze, heb vervolgens wel één of twee zinnen en dan blijft het weer hangen.

bloggen

Het waarom van de writer’s block is me bekend. Door mijn werkzoekende status moet ik al mijn inspiratie, creativiteit en mooi gecomponeerde volzinnen in cv’s en sollicitatiebrieven gooien, er blijft geen energie over voor een blog. Ja, natuurlijk, werk zoeken is ook een goed onderwerp voor een blog, maar daar ben ik toch wat terughoudend mee. Mijn toekomstige werkgever leest vast mee en dan is het ineens geen toekomstige werkgever meer.

Ik schrijf wel, in Haghespel bijvoorbeeld, het amateurtoneelblad waar ik al jaren hoofdredacteur van ben. Blogswijze hebben initiatieven als #50books bij mij wel voor iets meer activiteit gezorgd. In 2013 heb ik aan zes van de vijftig vragen meegedaan, maar durf even niet te zeggen hoeveel vragen er in klad zijn gebleven. Dit jaar heb ik er tot nu toe eentje gedaan en staat er een in de klad (die over de huilboeken).

Verder blog ik voor Talentplus, een vereniging voor hoogopgeleide 45+ werkzoekenden over de activiteiten van de vereniging, die blogs zijn op Mindz.com geplaatst, maar de laatste over het Netwerkcafé is op mijn eigen blog gepubliceerd.

Als ik naar statistieken ga kijken, kan ik het wel laten overigens. In 10 jaar bloggen heb ik 142 stukjes geproduceerd, waarbij 2009 mijn topjaar was: 33 blogs, in 2005 heb ik zelfs helemaal niets geproduceerd. Leescijfers gaan we het niet eens over hebben, want sommige blogs zijn alleen door mij gelezen.

Waarom ben ik gaan bloggen? Uitproberen, zoals ik zoveel nieuwe media heb uitgeprobeerd, sommigen zijn uit mijn systeem, anderen zijn blijven hangen, zoals twitter en bloggen. Ik heb het heel lang als een soort kladblok werkblog beschouwd voor Haghespel, waarin ik artikelen plaatste die later, eventueel bewerkt in het blad geplaatst werden. Het waren niet alleen boeknotities over boeken die op de een of andere manier over toneel gingen, maar ook artikelen over de geschiedenis van het Haagse amateurtoneel. Drie hobby’s in één verenigd: toneel, geschiedenis en bloggen.

Ik blijf het benutten als werkblog, maar er gaat meer op komen, te beginnen met dit filosofische ding, waarvan ik denk ik de enige ben die er nog een rode draad in ziet. Als het helpt met mijn writer’s block, is het nog nuttig ook.

Lang, lang geleden

Heb ik in dit blog geschreven. Een blik in mijn agenda leert dat dit dag 747 van mijn WW periode is. Het gaat op het moment niet zo geweldig om het zachtjes uit te drukken. Ik loop nog steeds te stressen op mijn werk, waar het er steeds meer op begint te lijken dat ik dus gewoon boventallig verklaard ga worden. Ik ben er nog vrij rustig onder. Het is gewoon balen, maar misschien ook wel een nieuwe kans. Het enige nadeel: de arbeidsmarkt zuigt met al die ministeries die ook leeg worden gegooid.

Maar goed: afvallen. Nee, gaat niet zo goed, ik heb maanden lang onder de 85 kg gezeten, vond ik heel knap, want erg goed overal op letten deed ik niet. Afgelopen woensdag zat ik op 87,2 kg. Dat was dus 1,4 kg meer dan de keer ervoor (2 weken geleden) en is dus 2,2 kg meer dan de 85 kg die ik maanden als grens voor mezelf had aangegeven. WW coach Jennifer heeft me een rekenmachine meegegeven die ik in de Appie fanatiek heb gebruikt, ik heb zelfs iets teruggelegd omdat ik schrok van het aantal punten. Ik ben weer aan het water en probeer fruit te nemen. Ik realiseer me dat ik gisteren bij de Appie wel vergeten ben kiwi’s mee te nemen, die vind ik lekker. Ik wil toch weer onder die 85 kg, al was het alleen maar omdat mijn spijkerbroek behoorlijk strak zit.

Zullen we weer eens?

Vanaf voor mijn vakantie niets meer geschreven. Er is ongemerkt een mijlpaaltje voorbij gegaan, ik ben namelijk ruim een jaar bezig. Doordat ik in mijn agenda verkeerd had zitten tellen is dat vorige week al geweest :-).
De stand van zaken: in totaal ben ik in dat jaar 13,5 kg afgevallen. Toen ik begon was het 95,6 kg, nu weeg ik 82,1 kg en merk dat aan alles. Ik voel me stukken beter, maar ik had het een tijdje terug met een collega ook over: je merkt eigenlijk pas dat je conditie niet zo geweldig was, als je een flink aantal kilootjes bent afgevallen.
Het is erg leuk voor kleding, maar ook duur, want ik heb aardig wat nieuw moeten kopen. Maar je gaat ongemerkt wel voor de leukere kleding.
Ik ga absoluut door, want er mag van mij nog meer af. Ik heb ooit, jaren terug, 65 kg gewogen, dat gaat hem niet meer worden denk ik, maar onder die 80 wil ik absoluut komen en 75 is dan de volgende mijlpaal.
Heel optimistisch staat het streefgewicht bij de WW op 70 kg, maar daar moet ik nog eens over nadenken.