#blogpraat en druiven: #WOT deel 4

Elke week op donderdag kijk ik even wat het WOT-woord van de week is, elke week schrijf ik het op en maak ik aantekeningen van mijn eerste gedachten over het woord. Deze week was dat druif.

Druif = 1) Aard-, veld- of boomvrucht 2) Bloem, boom of plant 3) Broes van een gieter 4) Bloemen en planten 5) Dessertvrucht 6) Fruit 7) Geneeskrachtig kruid of gewas 8) Loskroonbladige 9) Mal mens 10) Malle vrucht (crypt.) 11) Ovaalvormige vrucht 12) Persoonsbenaming 13) Plant 14) Plaats in Aruba 15) Rare vent 16) Sappige vrucht 17) Trosvrucht 18) Vrucht.druif

Deze week waren dat niet zoveel gedachten omdat het woord niet echt veel bij me opriep. Het hielp ook niet dat ik deze donderdag vroeg wegging van mijn werk omdat ik een borrel had. Een collega die rond half vier nog met een opdracht kwam, kreeg dat ook te horen. Gelukkig was er geen haast mee en kon het tot maandag wachten. Hij vroeg nog wel waar ik heen ging, nou, dat was dus de borrel van #blogpraat. En ik legde hem uit dat ik al jaren op maandagavond meedeed aan een twitterchat over bloggen en dat ik dus die avond mensen ging ontmoeten die ik tot dan toe alleen online kende. Hoogstwaarschijnlijk zou het belangrijkste onderwerp die avond dus bloggen zijn. Tegen die tijd lag hij dubbel van het lachen en zag ik hem denken: rare druif. Nou maakt me dat niet veel uit. Het heeft iets nerderigs denk ik, naar Utrecht gaan voor een borrel met mensen die je online hebt leren kennen, maar nog niet in real life.
Ik ben fijn naar de borrel gegaan en heb heel veel mensen ontmoet. Heb twee pogingen gedaan een rondje te maken om iedereen een handje te geven en ben twee keer blijven steken in een geanimeerd gesprek. Allemaal druiven wellicht? Ik heb er wel gefascineerd naar gekeken, zoveel verschillende mensen bij elkaar met een grote gemeenschappelijke deler. We zijn allemaal bloggers en zijn daar enthousiast over. Het schept een band. Al die verschillende mensen die over zoveel onderwerpen bloggen. In de auto terug met @Elja1op1 en @drspee zijn we trouwens gewoon door gegaan met kletsen.

Van schrijven over de WOT kwam niet veel meer die avond, vandaar dus de WOF, Writing on Friday.

Andere blogpraters

Er zijn nog meer mensen die over deze #blogpraat borrel hebben geblogd:

  • Elja die dezelfde avond over de meeting blogde
  • Carel is niet geweest, maar was het wel van plan
  • Irene, kan kletsen over bloggen als geen ander
  • Paul, fashionably early op de meeting
  • Kim, is ook niet geweest, maar had het wel leuk gevonden.
  • Falco, was echt de allereerste aanwezige, maar heeft daar van genoten

Iedere donderdag publiceert @drspee een woord waar je over mee kunt bloggen, vloggen, ploggen of op een andere manier kunt meedoen. WOT betekent Write on Thursday. Het woord van deze week staat hier.

Terugblik 2015 en vooruitzicht 2016

Begin 2015 had ik een jaaroverzicht gemaakt voor 2014 en ik wilde er ook één maken voor 2015. Gezien het feit dat ik 2015 te maken had met een enorme hoeveelheid inspiratie in tegenstelling tot vorig jaar wordt het een gevuld jaaroverzicht.

Bloggen
Goede voornemens zijn niet echt mijn ding. Op 1 januari vertellen dat je iets gaat doen en daarvoor iets gaat laten, nee, gaan we niet doen. Maar qua bloggen had ik me wel iets voorgenomen:

“Voornemen voor 2015: ietsje meer bloggen.”

Nou, dat is gelukt. Kwam ik nog wat haperend op gang, zo halverwege 2015 kwam er een tsunami aan blogs. Op mijn afvalblog 61 berichten. Ik heb in juni zelfs twee weken lang elke dag geblogd. Op mijn andere blog, Stukjes, heb ik 36 blogs geplaatst en dat lijkt niet veel, maar is wel mijn topjaar. Ik blog al sinds 2003, en mijn vorige topjaar was 2009 met wel 33 blogs.
Ik ga me niet ernstig druk maken over bezoekcijfers omdat ik erg onregelmatig heb geblogd in de loop der jaren. Er is één topper dit jaar, en dat was mijn blog “Over UDC en andere dingen die voorbijgaan” met 221 bezoekers.Bron: Pixabay
Wat wil ik in 2016 gaan doen? Vooral regelmaat in de tent gaan brengen. Kijken of ik elke week kan meedoen met #WOT, Writing on Thursday. Een wekelijkse deelname aan #50books kan ook een uitdaging worden. Mijn project over romans en toneel loopt nog steeds, omdat er nog steeds nieuwe boeken verschijnen. En verder wil ik meer bloggen over mijn vak. Ik heb er tot nu toe weinig over geschreven, maar ook hier ligt nog veel om me over te verbreden en te verdiepen.

Inspiratie
Ik had een writers block van hier tot Tokyo en schreef niet meer, zelfs al had ik er tijd voor, het weinige dat ik schreef, kostte enorm veel moeite. Dat werd in het begin van 2015 al wat minder. In juni begon het te kriebelen bij een maandagse blogpraat en besloot ik dagelijks te bloggen. Niet op Stukjes waar ik over #50books, #WOT en andere dingen schreef, maar op mijn andere blog waar ik erg weinig had geschreven: mijn afvalblog dat ik al sinds 2009 heb. De aanleiding, het sporten en afvallen waar ik al een jaar mee bezig was, kreeg een extra dimensie doordat ik een ander dieet kreeg van mijn personal trainer. Dat dagelijkse bloggen hield ik twee weken vol, daarna werd het minder en vanaf september had ik een routine van een wekelijks blog. Daar heb ik ook een jaaroverzicht van gemaakt. Ook daar wil ik wekelijks blijven bloggen. En ik wil meer met beeldmateriaal gaan werken. Ik heb me er het laatste jaar weinig druk over gemaakt, maar het maakt een blog wel leuker.
Ik heb weer plezier gekregen in schrijven, iets dat ik al vanaf de lagere school leuk heb gevonden, maar was kwijtgeraakt.

Eigen domein
Voor iemand die niet van voornemens houdt, had ik er eigenlijk al jaren een, en dat was een eigen domein en op WordPress gaan bloggen. Dat is dus in 2015 eindelijk gebeurd, een domeinnaam, www.alimolenaar.nl, WordPress en een host. Na wat discussies tijdens een maandagse blogpraat kon ik eigenlijk niet om Justhost heen. Dat WordPress zorgde voor wat nieuwe scheldwoorden, maar mijn wijze webraadgever drspee, zorgde ervoor dat het in goede banen werd geleid. Ik heb nu twee blogs /Stukjes en /Ali die nog niet helemaal klaar zijn qua inrichting, maar er wel zijn.

Haghespel
Haghespel moest anders, omdat ook daar het me de grootste moeite kostte om stukken te schrijven. En het roer is ook drastisch omgegooid, er is een nieuwe redacteur bijgekomen die enorm enthousiast is en ik stop met recensies schrijven. Zat andere leuke dingen om over te schrijven, maar geen lastige recensies meer. Ik blijf wel hoofdredacteur, het regelen vond en vind ik leuk.

Goodreads
Met bewondering kijk ik naar vrienden bij Goodreads, de online boekencommunity, die enorme challenges hebben, 150 boeken, 200 boeken en ga zo maar door. Ik had hem voor 2013 op 50 gezet, had dat bij lange na niet gehaald en besloot dat bij te schaven:

“Voor 2015 ga ik die challenge op 20 zetten, ietsje realistischer.”

Voor 2016 heb ik hem vandaag weer ingesteld en ik ben nog steeds realistisch, 25 boeken is genoeg. Ik heb nog genoeg te lezen, niet alleen in mijn eigen boekenkast, maar ook in mijn verlanglijstje bij Goodreads. Voor mensen die van lezen houden is Goodreads een leuke community. Ga je mee lezen? Zoek me op bij Goodreads.

Einde van het jaar: bijna laatste training

Met P
Laatste training van het jaar. Met nog steeds een nek die niet helemaal meewerkt, maar wel stukken beter is. Volgens fysiotherapeut AJ mag ik gewoon sporten en daar hoort ook krachttraining bij. Joepie! Ahum.
Kort gezegd: stevige training, maar voelde wel lekker aan. Zoals ik later tegen vriendin M zei: het hoort erbij dat ik erna even zit te puffen en bij moet komen.

Op mijn eigen domein
Zo tegen het eind van het jaar komt er toch wel een verandering aan. Ik had het erover, met @drspee, mijn wijze webraadgever, of het handig zou zijn te stoppen met dubbel publiceren, zelfs al ben ik nog niet helemaal klaar met inrichten. Zij vond het zelfs beter om daarmee te stoppen, dus bij dezen: vanaf vandaag: www.alimolenaar.nl/ali, mijn eigen domein.

Vooruitzicht
Nog drie dagen tot 2015 voorbij is, ik heb donderdag nog één training in de planning staan, dan ga ik even in de ruststand, tot zondag, dan wil ik even rustig aan op gang komen. P staat weer in mijn agenda op volgende week vrijdag.
En voor nu, een korte blog. Oh, en bij de weg: 82,1 kg.

Totaal: 197 dagen

De blogs die ik niet schrijf

Ik had al een tijdje een idee in mijn notitieboekje over de blogs die ik niet schrijf. Toen kreeg ik het verhaal van @PPellenaars “Waarover ik niet blog” onder ogen en ik moest grinniken. We hebben een andere insteek, maar het komt op hetzelfde neer.

Ik kan ontzettend twijfelen over stukken waar ik mee bezig ben. Zoals het verhaal over de smoor in hebben dat ik schreef toen ik inderdaad zwaar de smoor in had. Vervolgens heb ik het laten zitten. En waarom? Omdat mijn stemming omsloeg. Tijdens het (lange) proces van schrijven ging ik van die smoor naar een veel beter gevoel, waardoor het onderwerp niet zo belangrijk meer was.

Een ander idee, twee blogs over hetzelfde boek, kwam niet uit de startblokken, maar de ideeën voegden zich samen tot één verhaal voor #50books. Het boek in kwestie is een mooie aanvulling voor mijn romans over toneel-serie en leende zich prima voor een antwoord op één van de wekelijkse #50books vragen.

Waarover ik ook niet blog: het leven zonder internet. Mijn modem staakte op zondagmiddag. Mijn eerste reactie: ergernis. Met mijn alles-in-een abonnement bij die maatschappij beginnend met een Z, had ik geen internet, geen Wi-Fi en geen telefoon. Het modem is twee maanden oud, reden tot nog grotere irritatie. Dat was een mooi onderwerp geweest voor de #WOT 32 van een week eerder.
Ik kan prachtige verhalen doen over wat ik allemaal doe zonder internet, maar de waarheid is wel dat ik waanzinnig smokkel omdat ik overdag op mijn werk wel online ben. Maandag zag ik pas weer mail en Wordfeud. Beiden hebben het uitstekend gered zonder mij.

Wel bloggen over het fenomeen niet bloggen, zijn meer mensen daarmee bezig?

Twijfel, salades en wachten

Twijfel, twijfel, twijfel, blog ik als ik het verhaal niet online kan zetten? Vanaf zondag ben ik offline, op mijn werk ga ik niet bloggen, dus thuis zit ik alleen een verhaal te tikken.

Geen P en ik merk meteen dat ik wat makkelijker word, terwijl we wel een afspraak hebben: doortrainen en afvallen. Zorgen dat de weegschaal op de 28ste augustus onder de 85 kg komt. Moet ik wel zelf wat aan doen.

Aan mijn omgeving ligt het niet. Vandaag (dinsdag) op het werk had ik geen mij uit toelachende collega’s, maar we zaten zusterlijk met zijn drieën aan de salades. Ik kwam zelfs op nieuwe ideeën toen één van de collega’s een avocado aan stukken sneed. Dat is ook lekker.

Nu nog even op tijd wakker gaan worden, zodat ik ook ’s ochtends wat oefeningen kan doen, iets dat ik al weken van plan ben. Maar ja, als ik elke ochtend door de wekker heen slaap, heb ik daar geen tijd voor.
En als ik dan vervolgens meteen aankleed, koffie maak en ga ontbijten, kortom, het gewoon vergeet, dan heeft het ook geen zin.

Woensdag. Wachten, wachten, wachten op die monteur van bedrijf Z. En dan maar hopen dat het echt iets is en hij niet binnen vijf minuten klaar is met het omzetten van een knopje. En gelukkig! Het is wat! Een kabeltje tussen modem en muuraansluiting dat heeft besloten het op te geven. Nieuw kabeltje en de boel is weer verholpen. Aan het roze beeld van de tv kan de man helaas niets doen. Ja, een andere tv kopen, hij komt het alleen maar tegen bij Sony tv’s. Toch maar die Staatsloterij winnen.

Voordeel van vroege monteur: tijd om te sporten. Heel rustige sportschool, ruimte genoeg om van alles te doen, heel rustig zwembad, geweldig.
Daarna even wat te eten gehaald om te voorkomen dat ik twee dagen achter elkaar aan de peentjes zit. Naar huis, natuurlijk meteen te lang achter internet, Twitter inhalen, Facebook inhalen. Croissantjes gekocht bij de Hema, de eerste in weken tijd en ze zijn lekker. Ben er niet zeker van of ik ze bij zondes moet tellen.

De wijntjes van vanavond moet ik wel bij de zondes tellen. Ik laat me overhalen om één, echt maar één drankje te doen bij de kroeg, dat wordt dus één en één. Volgende week ga ik dus echt niet mee. Het moet geen gewoonte gaan worden. Het was wel gezellig, één van de toneelvrienden was net terug van vakantie en vertelde er druk over, vooral over die 4 uur die het zijn gezelschap had gekost om 8 km van de veerboot uit Noorwegen ver te komen. Paar wegopbrekingen, naast elkaar, na elkaar, boven elkaar.
Maar morgenochtend om half zeven weer een hoop herrie naast mijn bed. Naar bed.

Totaal 59 dagen

Maandag, regendag

Het was weer blogpraat vanavond en ik vertelde het al, ik krijg meer inspiratie met mooi weer. Dit herfstachtige weer – oh gruwel – kan me absoluut niet inspireren.
Wat me wel inspireert is het weerbericht dat 28 graden voorspelt voor donderdag, oh, wat hoop ik dat het KNMI eens een keer gelijk heeft. Ik heb al vrij genomen.

Verder: rustige, heel rustige dag. Een mail versturen en aan de out-of-office berichten zien dat het halve kantoor op vakantie is. Een mail krijgen van iemand die een paper wil en daar bijna een ronde dansje over maken: de enige vraag van vandaag. Blij zijn met de omslagdoek omdat het nog steeds niet te houden is van de kou op het kantoor. Toch maar eens tellen wat ik allemaal eet op een dag omdat het wel erg veel lijkt. Zeker bij de lunch zit ik met een vol geladen bord.
Het lunchbord van vandaag: peentjes, komkommer, gekookt ei, tomaat, augurk, sla. Dat onsje van vorige week: allemaal spieren? Of toch ordinair wat teveel gegeten?

Totaal: 29 dagen

Perspectief

Dat is wat bij me opkwam toen ik even in het zwembad hing uit te rusten. Vijftig baantjes getrokken na de training in plaats van de twintig die ik de laatste tijd deed. Me te pletter getraind in een circuittraining die P had opgezet. Geen krachttraining deze week. En waarom perspectief en vijftig baantjes? Vanwege die ene ons die ik deze week was aangekomen. Ja, geen kilo afgevallen, maar een heel ons aangekomen. Wauw.
Pers-pec-tief dus. En dat kan ik zoeken in dat vetpercentage dat sinds ik hiermee bezig ben met 5% is afgenomen. Het feit dat mijn tong op mijn schoenen hangt na de training, maar ik veel sneller hersteld ben. Mijn kleding zit veel ruimer. Ik heb veel meer energie en doe veel meer, bijvoorbeeld bloggen. Mijn inspiratieloze periode is niet meer om het zo maar te zeggen. Dit blog heb ik in tien minuten tijd geschreven.
Perspectief dus en niet bij de pakken neer gaan zitten vanwege één idioot onsje.
Totaal: 26 dagen

Van dag tot het einde van de dag

6:30: wekkers, 1 heel luide, de ander, vijf minuten later – het wake up light – een tsjilpend vogeltje. Het licht gaat niet aan, is irritant en bovendien word ik niet wakker van dat wake up light.
Ontbijt: kwark met aardbeien en koffie, laatste restanten voor de lunch uit de koelkast en de hele zooi in mijn rugzak.
7:30: de deur uit, naar het werk
8:20: op het werk. Beginnen met koffie, daarna veel thee, veel water, een kiwi tussendoor. Ruzie met een PDF die niet wil downloaden. Langzaam vernikkelen omdat het gebouw weer eens koud is. Wonderlijk toch als het buiten mega warm is. Gelukkig heb ik een omslagdoek meegenomen.
12:30: lunch: sla, avocado, kip, tomaat, paprika, lente-ui, klein beetje dressing, één tomaat overgehouden. Bleek toch wel veel te zijn, twee tomaten. Na de lunch een cappuccino.

In de middag weer een overdosis thee, water en werk. En ik heb nog een kiwi en een appel over voor tussendoor.
Om 16:45 inpakken en ietsje later wegwezen dan de bedoeling is, ik kom een collega tegen die ziet dat ik wat kilo’s mis. Ze wil weten hoe ik het gedaan heb, ze was drie maanden gedetacheerd in het Midden Oosten en is thuis gekomen met vier kg erbij.
Om 17:30 sportschool, 1000 m roeien, 5 minuten de trap uit de hel die ik toch stug doe omdat ik er niet tegen kan dat ik het zo’n rotding vind en de loopband. Eerst 6 minuten intervaltraining – afwisselend lopen 4 km p/u, rennen 9 km p/u, elk 30 seconden. Daarna 30 minuten lopen op 5 km p/u en helling 5,5, dat schroef ik halverwege wat omlaag, maar aan het eind heb ik het wel warm gekregen.
Daarna nog even zwemmen in een druk bezet zwembad, maar dan krijg ik honger en wil ik naar huis, eten.
Kan iemand me vertellen waarom het zo idioot hard waait?

Thuis is het even puzzelen bij het visje dat ik die ochtend al uit de vriezer heb gehaald. Het worden peentjes en sugar snaps, even koken, vervolgens even wokken met kruiden, lekker eten.
Hangen vanavond. Ik ben moe van de training, heb weinig zin om tv te kijken, was van plan vanavond te schrijven aan beide blogs.
De lunch van morgen moet nog worden voorbereid en mijn inspiratie stopt plotseling. Ik verdwaal op Pinterest in een poging mijn inspiratie terug te vinden. Een illustratie voor mijn blog vind ik nog niet, wel andere leuke dingen. Dan maar mijn verhaal van een volle dag publiceren.

Totaal: 23 dagen

Elke dag een nieuwe

Titel dus… Een uitdaging.

Wederom een korte blog. Vooral omdat ik vannacht slecht heb geslapen en dat merkte ik toen ik weer thuis was en iets uit mijn handen liet vallen. Ik viel uit tegen mezelf, dat was niet mooi meer. Alles staat al klaar voor morgen, lunch behalve dat wat uit de koelkast moet komen, sporttas voor morgenavond, dus hierna: naar bed. Ik heb vanavond wel even tijd genomen om het menu voor deze week te bestuderen. Iemand lijkt het in de winter gemaakt te hebben en had ook teveel tijd om handen. Konijn? Rode kool? Lunches waarbij je van alles moet koken? In een half uur lunchpauze zeker. Duh, die kok werkt niet. Dat wordt dus eigen creativiteit, slarecepten die ik van een collega heb gehad en geen Flappies. Morgen iets met avocado en kip.

Als iemand nog koolhydraatarme lunchrecepten voor me heeft, houd ik me aanbevolen.

Totaal: 22 dagen

Nieuwe week, dag 6 en 7

Crisis! Gisteren geen blog geplaatst!

Was ietsje te moe namelijk na het uitstapje van de toneelvereniging. Het is niet eens dat je zoveel doet, maar met zijn vijftienen de hele dag rondrennen in Utrecht, veel praten, veel lachen, veel melig doen, was uitputtend. Oh, en slecht voor een dieet.

En vandaag: moe. Sporten met een hindernis, namelijk een blaar op de zijkant van mijn voet die in een sandaal geen pijn deed, maar in een gesloten sportschoen wel. Dat werd dus een operatie met een gesteriliseerde veiligheidsspeld. Geen Body Balance, maar oefeningen, en wat minder lang dan anders omdat ik dus gewoon moe was. Daarna boodschappen met voorbereidingen vanwege de nieuwe week en wederom hindernissen, zoals denken dat ik mijn boodschappenbriefje was vergeten. Na naarstig zoeken bleek het rotding gewoon in mijn tas te zitten. Ik mag weer fruit deze week, joepie, kiwi’s, appels, aardbeien, frambozen, heerlijk.

En het gaat goed, deze week mag ik weer wat koolhydraten en fruit, maar het blijft ’s avonds de lunch voor de volgende dag voorbereiden en bekijken wat ik per dag kan eten. Deze week ook weer een uitdaging: uit eten, maar dat heb ik de afgelopen weken al twee keer gedaan uitgebreid proostend met een spa rood, dus dat komt wel goed.

Totaal: 14 dagen