Het worden saaie blogs

Dat heb je met een blessure aan je kuit. Ik zit nu in het stadium dat ik weer normaal kan lopen, maar het is nog steeds nadrukkelijk aanwezig. Ik zag deze week tot mijn verbazing een grote bloeduitstorting verschijnen. Een mooie blauwe plek die aan de randen groen en geel wordt.

Sporten

Normaal vertel ik dus uitgebreid wat ik allemaal gedaan heb in de afgelopen week. Deze week dus niet, want er valt weinig te vertellen op sportgebied. Ik heb namelijk niets gedaan.

Fietsen

Ik heb korte eindjes gefietst deze week. Ik moest deze week voor Haghespel naar Voorburg voor een repetitieavond en ben op de elektrische fiets gegaan. Ook het stukje naar de repetitieruimte op woensdag ging op de fiets. En wat dat betreft voel ik me goed genoeg om te zeggen dat ik komende week lekker weer op de fiets naar mijn werk ga. Die elektrische fiets maakt het verschil. Het blijft wel uitkijken. Ik voel duidelijk nog iets zitten in die kuit. Bowlen sla ik deze week ook nog even over. Dat wordt net kracht zetten met die linkerkuit.

Komende week

Zwemmen in plaats van bowlen. Altijd goed. En ik ga nog even nadenken over de vrijdagse afspraak met Bert, want dan moet de kuit toch wel beter aanvoelen. En ik ga even kijken wat ik nou kan doen met een kuit die aan het genezen is van een zweepslag.

Terugblik 2016 en vooruitzicht 2017

Ook dit jaar maak ik een jaaroverzicht en een vooruitzicht. Waarom? Omdat ik een jaar later merk dat ik er zelf wat aan heb. Bovendien vind ik het leuk.

Bloggen

Ik ben aardig actief geweest op dit blog. Ik heb 96 blogs gepubliceerd. Ik heb onder andere bibliotheekblogs en een boekhandelblog gepubliceerd. Ook zat er een verslag tussen van mijn studiereis naar Berlijn. Dat boekhandelblog ging over de Duitse boekhandel Dussmann. Verder zat er ook nog een blog tussen over Toneelgroep De Appel, die na hun voorstelling Hamlet opgeheven werd wegens gebrek aan subsidie. Aan #WOT heb ik 27 keer meegedaan, de leukste daarvan was wel die over loslaten. Wat moest ik namelijk loslaten? De zenuwen over mijn vaste aanstelling. Aan #50books heb ik 40 keer meegedaan.
Met #50books en #WOT ga ik het komend jaar door. Beide rubrieken worden door Martha gedaan dit jaar, die krijgt het druk.
Hee, en mijn blog heeft een logo! Irene is zo lief geweest een ontzettend leuk logo te ontwerpen dat nu in de kop van mijn blog staat.

kerstkaart2016

Het komende jaar

Iets meer discipline dan vorig jaar. Ik liep vanaf november achter bij #50books en dat is lastig bij een wekelijkse rubriek. Elke keer als je denkt het in te halen, komt er namelijk gewoon weer een nieuwe vraag. Ik ga dus proberen om dit jaar uiterlijk op maandag een antwoord te produceren op de vraag die op zondag gepubliceerd wordt. Vorig jaar had ik mezelf een belofte gedaan iets meer te publiceren over mijn vak, en die belofte blijft dit jaar staan.

Haghespel

Een nieuwe website, nieuwe enthousiaste redacteurs, alleen maar recensies schrijven als er niemand anders voorradig is. Voor de rest regel ik alle zaken, schrijf ik het redactioneel in elk nummer en ga op stap naar verenigingen om repetitieavonden te bezoeken en verslaan. Zo bevalt het prima. Ik ben nu zestien jaar hoofdredacteur van dit blad voor het Haagse amateurtoneel. Op deze manier kan er nog wel zestien jaar bij.

Goodreads

Daar ga ik het ergens anders over hebben, want die eerste #50books vraag gaat over de Goodreads uitdaging. Ik heb de uitdaging van vorig jaar, namelijk 25 boeken wel dubbel en dwars gehaald: 50 boeken. Boekenbloggers, doe vooral mee, het is erg leuk vanwege de grote variëteit in de vragen.

Rest alleen nog iedereen een goed, gezond en leuk 2017 toe te wensen. Maak er wat van!

Mijn vijf favoriete fitbloggers

Ditmaal iets heel anders. Ik volg diverse bloggers die zich bezig houden met fitness, voeding, etc. En die ga ik jullie niet onthouden, wie weet zorgt het voor inspiratie.

Fitgirls

Yvonne van Haastregt, een studente voeding en diëtetiek, enigszins verslaafd aan sporten, deelt recepten, fit info en haar trainingen.

Lienke, 25 jaar, staat om 7 uur ’s ochtends in de sportschool, gaaaaaappppp. Haar site heet dan ook Dear Good Morning. Ze blogt over sport en voeding.

Daisy Oppelaar van I Love Health, maakt jaloers makende tripjes naar Bali en heeft een boek geschreven met de titel I Love Health.

Olympisch atlete Dafne Schippers heeft samen met zus Sanne de site Dafne Likes, waar ze heerlijke recepten uitwisselen en het ook nog over sport hebben.

I’m a Foodie wordt gevuld door een team van bloggers dat ook een boek heeft geproduceerd, Eet als een expert.

fitnessKenmerk van al deze bloggers, ze zijn zonder uitzondering jong, ook het team van I’m a Foodie. Ze hebben vrijwel allemaal bedrijven of zijn een bedrijf (Dafne). Ze zijn goed in calorieën tellen, trainingsschema’s maken en het preppen van maaltijden. Gelukkig gebruiken ze hun hersens en weten ze dat je af en toe ook wat mindere dagen hebt. Dan gaan er dingen je mond in waar je absoluut niet van afvalt. Anders zou ik de dames niet volgen. Ik haal eruit wat ik leuk vind, zoals recepten en oefeningen.

Ik ken mannen onder de fitbloggers als Kjell die zijn blog met zijn vriendin Carmen vult. Ook lees ik Jelmer de Boer die net een boek heeft geschreven met de intrigerende titel Eet taart krijg een sixpack. Maar het merendeel van die fitbloggers zijn jonge vrouwen.
Wat dat betreft ben ik dus een uitzondering met mijn leeftijd. Maar ik bedacht me nog iets: zijn er ook andere afvalbloggers? Een zoektocht op internet haalde niet veel uit, behalve de realisatie dat je ook over afval kan bloggen. Maar misschien kennen jullie bloggers die over afvallen bloggen? Tips zijn welkom

Totaal: 1 jaar, 123 dagen.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Over een uitdaging voor september

Dat was hem dan

Uitdaging nummer 1: geen alcohol in de maand augustus. Achteraf gezien was het relatief gemakkelijk. De echte uitdaging bleek in het gezelschap van anderen te liggen. Ik heb wel een paar keer jaloers gekeken naar een glas witte wijn of een Port bij andere mensen. Maar ik heb het gered!!! Yeaaay for me. Waar is die Westmalle?

Nieuwe uitdaging

westmalleVanaf 1 september komt de volgende uitdaging. Daar heb ik wel even over nagedacht. Eerst dacht ik aan minderen in suiker, maar dat blijkt lastig realiseerbaar omdat suiker dus echt overal in zit. Bovendien: weer een maand met iets laten. Dan maar iets doen. Ik heb na een app-overleg met P er een prestatie-uitdaging van gemaakt. Mijn grote frustratie: de plank. Na twee jaar trainen met P is mijn ultieme record 1 minuut 32 seconden. Dat moet beter kunnen, dus ik vroeg hem of het realiseerbaar is om een plank van 2 minuten te kunnen uitvoeren aan het eind van september. Natuurlijk kan dat, zei hij, als ik veel oefen. Elke training dacht ik toen nog heel optimistisch. Nee, elke dag zei P opgewekt. Bij een minuut beginnen, elke dag 2 seconden erbij, dan zit ik aan het eind van de maand op 2 minuten. Als ik even reken, is op 17 september mijn eigen record uit de boeken geschreven. P kennende, zal ik wel een plankje extra mogen doen tijdens de training.

Nou, dat is die dus. De nieuwe uitdaging, op 30 september kan ik het, een plank van 2 minuten. Elke ochtend fijn een plank doen.

Totaal: 1 jaar, 78 dagen

Over categorieën, tags en mijn blog

Maandagavond: blogpraatavond. De #blogpraat van deze maandag (22 augustus) gaat over structuur op je blog: hoe breng je structuur aan voor lezers en voor jezelf?
Een interessant onderwerp. Als informatiespecialist verbeeld ik me er enigszins verstand van te hebben. Maar toch blijkt zo’n twitterchat weer tot nieuwe inzichten te leiden over tags en categorieën in je blog.structuur
Een bijna logisch gevolg van #blogpraat: blogs over het onderwerp. Elja blogt er diezelfde avond nog over, het blog van Martine kom ik de volgende dag tegen. Elja geeft trouwens nuttige tips die kunnen helpen bij het opruimen. Zelf was ik dezelfde avond begonnen met een blogpost over het onderwerp en met het opruimen van mijn tags. Als ik je één goede raad mag geven: doe dat pas als je tijd hebt. Ik heb namelijk de neiging te beginnen en dan ook andere dingen tegen te komen waar wat aan moet gebeuren. En dan zit je om elf uur ’s avonds drie dingen tegelijk te doen. Het karwei wordt dus even uitgesteld naar een andere dag.

Mijn eigen tags en categorieën

Voor iemand die al jaren bezig is met bloggen, heb ik niet zo bar veel gepubliceerd. Ik blog sinds 2003, eerst op Blogger, sinds december 2015 heb ik een eigen domein op WordPress. In WordPress heb je de mogelijkheid je blogposts in categorieën in te delen, die kun je gebruiken om je blogposts te groeperen. Tags gebruik je als steekwoorden voor de inhoud. Wil je er meer over lezen? Lees deze blogpost van collega-informatiespecialist Raymond even, die heeft het hele verhaal over het vindbaar maken van blogposts keurig op een rijtje gezet.
Op /stukjes heb ik 238 berichten die 108 tags en vijf categorieën hebben meegekregen. Die categorieën breid ik uit naar zes. Op /Ali dat sinds 2009 bestaat, heb ik 145 berichten gepubliceerd, met elf tags en geen categorieën. Die tags moet ik eens goed bekijken. In het begin heb ik namelijk weinig tot niets toegevoegd, pas het laatste jaar heb ik meerdere tags gebruikt. Ik heb geen categorieën in dit blog omdat het blog zelf één grote categorie is, het gaat allemaal over afvallen en trainen.

Tags toekennen

Tags toekennen is het meest subjectieve werkje dat er maar is. Zoveel mensen, zoveel zangen, daar komt het op neer. Als informatiespecialist is het gesneden koek voor me, maar vroeger met één collega was het al duidelijk: zij en ik deden het allebei anders. Nu ik in een eenpersoons toko werk kan je rustig stellen dat mijn tweelingzus af en toe trefwoorden toekent aan artikelen en boeken.
Geen mens die me garandeert dat andere mensen op de door mij toegekende tags gaan zoeken. Daarom ken ik meerdere tags toe aan een blogpost. Zoveel meer kans dat je iets kiest waar een ander op zoekt. Ik probeer het gestructureerd te houden, maar het is onvermijdelijk dat sommige tags maar één keer zijn toegekend. Ik schrijf onder andere over boeken, die kunnen veel onderwerpen bevatten. Ook daarom is het nuttig af en toe door je tags heen te gaan.
In mijn eigen blog is tweelingzus af en toe ook aan het werk geweest. Ik heb #WOT (Writing on Thursday) als categorie, maar ook als tag. Dat kan wel werken omdat meerdere mensen aan #WOT meedoen en de tag gebruiken. Maar waar zag ik bijvoorbeeld verschil tussen toneel en theater? En het verschil tussen romans en boeken? Ik heb een categorie boeken en dan ook een tag boeken? Ook heb ik een categorie toneel en een tag toneel. Dat kan uitgesplitst worden. Die boeken zijn in een middag uitgezocht. Toneel en theater gaan wachten op een andere middag.

Resultaat?

Een categorie erbij. Ik heb denk ik zo’n 100 blogs herzien qua tags. Ik heb een categorie “boeken”, maar de tag bestaat niet meer. Ondertussen heb ik heel vrolijk een paar nieuwe tags erbij verzonnen, onder andere bij dit blog. En er gaan er nog meer bijkomen ben ik bang voor, is het niet voor iemand anders zijn zoekideeën, dan wel voor mijn zoekideeën.
Een blog is altijd work in progress.

Afbeelding: Pixabay, CC0 gebruik

Over perspectief en uitersten

Ik lag lekker rustig in het zwembad mijn baantjes te trekken, dertig gedaan vandaag. Wel 600 meter in totaal. Dat zijn mijn beste denkmomenten, die zwembaduurtjes. De Olympische Spelen zijn bezig, dat kan niemand zijn ontgaan. Ik dacht aan Sharon van Rouwendaal die ik deze week heb zien winnen. Ze is Olympisch kampioen open water zwemmen. Deze dame zwemt voor haar training per week 80 km. Tachtig kilometer!

Perspectief

Om dat even in perspectief te gooien. Ik heb vorig jaar ruim 42 kilometer gezwommen. In een jaar. Dus om te zwemmen wat zij in een week doet, ben ik twee jaar bezig. Stiekem ben ik dan wel nieuwsgierig hoe dat nou is, tien kilometer in zee zwemmen. Ik denk wel dat ik mijn kalme tempo dan iets moet verhogen, anders ben ik een week bezig.

Uitersten

Olympische SpelenMatthijs Büchli zit op de bank bij Henri Schut. Matthijs doet aan een sport die je alleen maar bij de Olympische Spelen ziet, namelijk Keirin. Fietsen op de baan, met zo’n gangmaker die de fietsers voorgaat. Ik snap er geen bal van, maar die jongen gaat er vol voor. Vertelt doodrustig over momenten dat zijn schoenen zo strak zaten dat hij er gevoel in moest slaan. Valpartijen waarbij de splinters van de baan uit zijn rug getrokken moeten worden. De rillingen lopen over mijn rug. Maar waar het om gaat: hij gaat ervoor, besteedt jaren van zijn leven aan die sport, trainen, wedstrijden, er alles voor laten. Zijn uiterste en mijn uiterste liggen kilometers uit elkaar. Ik kan meer dan twee jaar geleden, ben fitter, ben lichter en ben tevreden. Matthijs is trouwens ook dik tevreden met zijn zilveren medaille.

Totaal: 1 jaar, 63 dagen.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Elke dag bloggen

Het kriebelde wel, maar ook door alles waar ik mee bezig was. Daardoor sneeuwde het elke dag bloggen weer onder. En bijna ook het elke week bloggen. Even weinig tijd, even ook weinig energie, en plotseling loop ik drie #50books vragen achter. Ook heb ik een paar keer een #WOT overgeslagen.

Vaste onderwerpen

Het gevaar van vaste onderwerpen? Dat je vergeet dat de wereld veel groter is. Ik blog over boeken, bijvoorbeeld over #50books en leef me uit in de #WOT. Ik heb al maanden niets meer gelezen wat in theater en romans zou passen. Vakgericht bloggen is er al helemaal niet bij, behalve een tirade over e-books. Ook op mijn andere blog is het bloggen weer veel minder geworden na een korte periode van elke dag bloggen medio juni. Wat ik wel doe is plannen maken en daar blijft het bij.

Inspiratie

Wat moet je doen om inspiratie op te doen? Kilometers maken. Schrijven, schrijven en nog meer schrijven. Oh, en lezen, lezen, lezen. Dat doe ik wel. Ik heb in Feedly een aardige lijst aan bloggers bij elkaar gesprokkeld. In Pocket staat een eindeloze rij artikelen ter inspiratie. Vervolgens stopt het.
Waar het mij om gaat is dat ik niet helemaal tevreden ben hoe het met dit blog gaat. Ik ben eind vorig jaar op een eigen domein gestart en daarna is er geen vernieuwing geweest. Ik ben meer gaan bloggen en meer niet.

Blogdoelen

Een aantal weken terug hadden we het in #blogpraat over blogdoelen. Toen was me al duidelijk dat ik daar toch een keer grondig over moest nadenken. Dit omdat ik eigenlijk geen concreet doel kon opnoemen. Ja, me verdiepen in SEO, wat ik dus nog steeds niet heb gedaan.

Wat nu?

bloggenIk kan blijven hobby-bloggen. Ik doe daar niemand, inclusief mezelf, kwaad mee. Ik kan er ook meer van maken.
Het leuke van WordPress is dat je precies kan zien hoe het verloop van je stuk is. Dit stuk heeft vanaf 29 maart in concept gestaan, met exact deze titel. Is dat mijn blogdoel? Prima. Maar wat dat betreft ben ik dan wel een tikkeltje eigenwijs en vind ik dat er iets van moet maken. En dan moet ik ook gewoon doen. Ietwat ambitieus en de derde poging dit jaar geloof ik, maar ik ga toch op publiceren klikken.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Het ultieme strandgevoel

strandZaterdag. Lekker uitgeslapen. Zaterdagse telefoongesprek met vriendin W achter de rug. We hadden het over het strand. Ik vertelde dat ik misschien naar het strand wilde. Zij vroeg waarom. En ja, waarom eigenlijk. Op een heet strand zitten, ongemakkelijk in het zand dat echt overal gaat zitten. Boek mee dat je plotseling niet meer leuk vindt. Krijsende kinderen om je heen. Keiharde muziek uit drie verschillende radio’s. Denken aan de was die eigenlijk nog gedaan moet worden en dat leukere boek dat thuis ligt. Trek hebben in lunch, maar alleen maar vette hamburgers met enorme klodders mayonaise kunnen vinden.

Balconia

Ik ben thuis gebleven. Daar kan ik fijn een nieuw boek pakken als het oude niet bevalt, en kan ik eten zonder zand en mayonaise. Daar kan ik rustig op het balkon gaan zitten, verstopt achter de was die er hangt. Ik heb pas laat in de middag zon op mijn balkon, en hoef dus niet bang te zijn dat ik wegbrand. Fijn niets doen als ik daar zin in heb. Als ik de neiging krijg, kan ik iets huishoudelijks doen. Maar het hoeft niet veel te zijn, want mijn werkster komt maandag. Ik ga fijn een pan tomatensoep maken. Veel werk, maar daar heb ik op zaterdagmiddag tijd voor.

Strandgevoel

Op zondag ga ik nog meer genieten. Ben van plan om te gaan sporten, een les Body Balance nemen. Vervolgens een stukje om fietsen om een paar toneelstukken bij één van de toneelvriendinnen in de bus te gooien. Thuis wordt het meer van hetzelfde. Rust dus. Goede voorbereiding voor de rest van de week. Nog meer toneelstukken lezen. Andere dingen lezen. Het ultieme strandgevoel.

Totaal: 1 jaar, 24 dagen

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Het eind van een drukke toneelweek

Het was druk. Dat is gewoon de conclusie. Dan is het ook druk in mijn hoofd en heb ik niet overal erg in, zoals elke dag bloggen.
Een paar dingetjes:

  • Ik ben wat moe nu, zoals aan het eind van elke toneelweek
  • Het eten was wat ontregeld deze dagen…
  • Evenals de drank, geen idee hoeveel wijn ik op heb, oeps…
  • Sport leverde deze week extra spierpijn op…
  • …En extra lol met toneelvriend M die ik zondagochtend richting bootcamp probeerde te appen: mislukt
  • Dat had tot gevolg dat hij uitsliep en ik om 9:30 richting sportschool ging
  • Conclusie: uitslapen was leuker geweest

wijnBloggen

Bij het etentje raakte ik ook nog aan de praat over het bloggen. Ik geloof niet dat ik helemaal de lol van dat dagelijkse bloggen over kon brengen. Het is voor mij een mogelijkheid om dingen te overdenken. Een hele toneelweek in één blog weergeven is bijna onmogelijk, maar de essentie ervan kan je wel op een rijtje zetten. Dat maakt het bloggen leuk en mooi. Schrijven, rijtjes, blogs. Als ik de blogs van afgelopen week op een rijtje zet, zie ik de moeite voor planning, voor tijd voor mezelf. En dat is bloggen ook: tijd voor mezelf nemen.

Maar ik voel aan het eind van deze week ook dat ik moe ben. En dat ik nu dus ook tijd voor mezelf moet nemen. Resultaat van het weekend, ik ga slapen.

Totaal: 1 jaar, 18 dagen.

Foto: Pixabay, CC0 gebruik

Over toneel en sport

Daar zit ik dan, 11 uur ’s avonds, vastbesloten er nog een blog uit te gooien. Met de realisatie dat ik een megadrukke week voor de boeg heb. Want deze week is toneelweek en ben ik vanaf vanavond elke avond onder de pannen. Mijn toneelgroep Inter Nos heeft uitvoering deze week met Dwazen van Neil Simon. Ik heb geen rol maar ben er wel elke avond omdat ik souffleer. Inter NosHet nadeel daarvan? Toneel en sport geeft geen goede combinatie. Ik stond zondagochtend om 9 uur in de sportschool en rende er 10 uur weer vandaan: de hele dag repetitie. Dinsdagavond ben ik een half uur eerder van mijn werk weggegaan en ben de sportschool ingerend. Rond 19:45 was ik thuis, kletsnat geregend. Toen kon ik nog van alles voor Haghespel regelen, want deadline. Morgenavond – ook een sportavond – kan ik het vergeten, want dan is het generale repetitie en moet ik op tijd in ons eigen theater aanwezig zijn.

Vrijdag

Vrijdag overdag gaat wel lukken en dat is maar goed ook, want dan heb ik weer een afspraak met P. Na de overvloed aan zondige dagen – ook daar is toneel niet goed voor – heb ik het maar even rustig aan gedaan. Meestal nodigt een toneelavond uit tot een wijntje, vanavond ben ik maar aan de thee gegaan.

Totaal: 1 jaar, 15 dagen